در پى اين جريان ابن عباس نامه اى به امام نوشت وآن حضرت را به جنگ به امام برانگيخت . جنگ سرد ميان امام ومعاوية امام نامه ديگرى به معاوية نوشت وأو را دعوت به قبول بيعت وأطاعت از مقام خلافت كرد واز أو خواست كه همچون ديگر مسلمانان در دائره مجتمع اسلامي قرار بگيرد ، در اين نامه امام اشاره كرد كه مقام خلافت مقام والائى است كه در انحصار خاندان پيامبر مى باشد وهيچ كس حق احراز آن را ندارد ، ونيز راز سكوت وتسليم خاندان پيامبر در مسأله غصب خلافت را اين گونه بيان داشت ، كه علت خاموشى ما ترس از پراكندگى أمت بود وبراي نگاهدارى جامعه اسلامى واعلام كلمه توحيد به اين تجاوز تلخ تن در داديم . معاوية در پاسخ امام دوباره دست به فريب ونيرنگ زد وضمن اعتراف به حقوق خاندان پيامبر واين كه مردم حق آنان را نشناختند گفت : گروهى شايسته از قريش وأنصار وديگران امر خلافت را به قريش واگذاردند در صورتي كه أصحاب شايسته ونيكوكار پيامبر همگى با أمير المؤمنين بودند وبه خلافت أبو بكر راضى نشدند ، از سخنان شگفت آور معاوية آن بود كه در اين نامه ذكر كرد كه اگر مى دانستم تو در حفظ أمت از من ورزيده تر وبه اداره أمور آگاه تر ودر سياست چيره دست ترى وبهتر مى توانى منافع مردم را حفظ كنى ، كار خلافت را پس از پدرت به تو وا مى گذاردم .